Startpagina nl20a  en20a  d20a  f20a  eo20a


Wandeling in het Sauerland, juni 2008

Philip, een journalist bij de Frankfurter Algemene Zeitung, liep op 22 juni 2008 in een 18 km lange wandeling in het natuurgebied Arnsberger Wald met ons mee. In de zondagseditie van de bekende Duitse krant gaf hij openlijk toe dat hij zich als absolute nieuweling onder ons blote wandelaars ongeveer net zo voelde als een roker op een feestje van niet-rokers. Maar tijdens de wandeling had hij daar niets van laten merken!

 

Als het de bedoeling was geweest dat de mens naakt zouden leven,
dan zou hij ook naakt geboren zijn.

Oscar Wilde

 

Naaktwandelen is ‘wandelen in ongeklede staat’. De naakte wandelaar draagt hoogstens wandelschoenen en sokken om te voorkomen dat zijn voeten op wegen vol losse stenen en steentjes pijn gaan doen of gewond raken. Wie bloot wandelt, draagt zijn sleutels, zakdoek en andere zaken die hij tijdens zijn wandeling nodig kan hebben, in een klein arm- of gordeltasje. Tijdens lange wandelingen heb je ook een rugzak met drinken en proviand nodig. En een handdoek is dan ook nuttig, want je wil ook wel eens even rusten en dan kun je daar op zitten.

 

Wat is er zo fijn aan naakt wandelen?

Magazin P.M. im Jahr 2009 Het Duitse populairwetenschappelijke tijdschrift P.M. heeft in haar aprilnummer van 2009 onder de rubriek »Fragen und Antworten« (vraag en antwoord) verklaard wat er zo fijn is aan naakt wandelen (»Was ist so schön am Nacktwandern?«):"Het speciale voelen van je lichaam in de natuur, dat intensiever is omdat je bloot bent, en het gevoel van vrijheid dat daardoor ontstaat […] zijn niet te verklaren, dat moet je gewoon beleven."

Dus: probeer het gewoon en meld je aan voor de eerstvolgende wandeling!

 

Kleren maken de man. Zonder kleren zijn we mensen.

(anoniem)

 

Samenwerking met de bevoegde instanties (Duitse situatie)

We werken ook graag samen met de bevoegde instanties en brengen ze van tevoren op de hoogte van wat we van plan zijn.

Zo wordt vooraf de plaatselijke politie over geplande naaktwandelingen geïnformeerd. Vaak krijgt de politie namelijk telefoontjes van burgers die niet weten wat er aan de hand is. Ooit zijn we namelijk eens door een politiedienst in de buurt van Frankfurt verzocht om vooraf te laten weten wanneer en waar we gaan wandelen. Dat was in april 2010, naar aanleiding van een wandeling in het Taunus-gebergte, toen de politie werd gealarmeerd en volkomen onnodig 60 km heen en terug moest rijden, enkel en alleen omdat een beller een aantal blote mensen had zien lopen en niet wist wat hij er mee aan moest. Nadat de politie de wandelaars een tijdje had begeleid, reden ze weer terug nadat ze ons "nog een fijne wandeling" hadden gewenst.

Door vooraf deze informatie door te geven, hopen we dat we in de toekomst kunnen vermijden dat de politie onnodig actief moet worden en eventuele bellers direct gerust kan stellen en erover kan informeren dat met de blote wandelaars niks aan de hand is en dat ze niets doen wat niet door de beugel kan.

Al naar gelang de deelstaat wordt ook de bevoegde bosbeheerder of, wanneer volgens de op de bossen van toepassing zijnde wet de gemeenten verantwoordelijk zijn voor de handhaving van orde en veiligheid in de bossen, de bevoegde gemeente vooraf van de wandeling in kennis gesteld.

Zo'n informatie vooraf bespaart enerzijds kosten, maar het is vooral wezenlijk dat de politieagenten zich op belangrijkere dingen kunnen concentreren in plaats van ongevaarlijke blote wandelaars te moeten controleren!

Toen de Duitse redacteur van natury op 1 oktober 2011 meldde dat hij met een groep in het Teutoburger Woud ging wandelen, reageerde de verantwoordelijke politiepost telefonisch:

"Nou, dat is dan de eerste naaktwandeling hier in de buurt, geloof ik. Maar dat naaktwandelen, dat zie je in Duitsland steeds vaker. Op welke parkeerplaats gaat u van start? En welke route wilt u ongeveer wandelen? Met hoevelen bent u in de groep? ..." Nadat de redacteur van natury alle vragen zo goed mogelijk had beantwoord, werd hem nog toegewenst: "Dan wensen wij ú een prettige en wandeling, en ons zelf zo min mogelijk telefoontjes van geïrriteerde geklede wandelaars."

En die wens van de agent ging in vervulling: de geklede wandelaars die de groep tegenkwam, spraken de wandelaars rechtstreeks aan en vroegen waarom de groep bloot was, of er werd een vriendelijke, humoristische opmerking gemaakt. Niemand belde de politie. In je blootje te wandelen is inmiddels in Duitsland volkomen normaal geworden.

Informatie voor de ordehandhavers (Duitse situatie, in het Duits)